خانه نشینی کودکان در ایام کرونا ( نگرانی و اضطراب )

68 / 100

قبل از هرچیز بهتر است مفهومِ «نگرانی» را با مقوله‌ی «اضطراب» در روان‌شناسی جدا سازیم. ممکن است به ‌کرات شنیده باشیم، در روزهای مواجهه با کرونا، از اضطراب رنج می‌بریم. امّا مشاهدات نشان می‌دهند، اغلب کودکان به‌ جای تجربه‌ی «اضطراب»، پذیرای احساس «نگرانی» بوده و هستند. تفاوت اصلی این ‌دو در میزان تأثیرگذاری ‌شان است. به‌ طور ساده، نگرانی جنبه‌ی ذهنی-فکری داشته و اضطراب ممکن است علاوه ‌بر ذهن‌ و‌ فکر فرد، تمام نقاط بدن را دربرگیرد.

یک مثال معروف در این زمینه وجود دارد. ممکن است افراد برای دیر رسیدن به پروازشان، نگران باشند. اما به ‌هنگامِ بلند شدن هواپیما، اضطراب را با درجات مختلف تجربه کنند. کودکان با توجه به شرایط پیش‌آمده، احتمال می‌رود، بیش ‌از ‌آن‌ که مضطرب باشند، نگران هستند. نگرانی آن‌ها (به‌احتمال‌ زیاد، کودکان ۸سال تا ۱۲سال) بیش‌ از هرچیز شامل برهم‌خوردن فرایند همیشگی زندگی‌شان است. نگرانی کودکان ۸ سال‌به‌پایین، از آن‌ جهت که آن‌ها شرایط رفتن به مدرسه را تنها در یک سال تجربه کرده‌اند، احتمال دارد، پایین‌تر باشد.

نگرانی برای افراد، بیش ‌تر جنبه‌ی « حل‌ مسئله  » دارد. یعنی موقعیتی است که می‌توان با انجام‌ چندین‌ کار، نگرانی به‌ وجود آمده را کاهش داد. برای آن‌ که نگرانی کودکان و خانه نشینی کودکان در ایام کرونا را تا حد قابل‌ توجهی تقلیل داد، راه ‌کارهای مختلفی مطرح شده. البته هنوز مستندات درخور و کاربردی‌ای در باب این دوران ارائه نگردیده است، با‌این ‌وجود هفت راه‌حل زیر، برای روزهای در خانه و غیره پیشنهاد می‌گردد:

7 راه حل خانه نشینی کودکان در ایام کرونا :

  • به کودکان راجع ‌به شرایط پیش‌آمده اطلاعات بدهیم. به آن‌ها با زبان ” واقع‌بینانه” توضیح دهیم و حرف بزنیم. اطلاعات دقیق و مناسب، موجب از‌بین ‌رفتن سردرگمی و در نهایت نگرانی خواهد بود. بهتر است ذهن آن‌ها خود تولید خیال ‌بافی‌های گنگ و مبهم نکند.
  • تلاش کنیم، تا‌حد ‌امکان، محیط‌ زندگی‌مان عاری از هرگونه تنش باشد. لازم است بلافاصله، وقتی فضای خانه به ‌طرف تنش می‌رود، از عمق و سرعت آن جلوگیری کنیم. ما با یک نگرانی «خارج ‌از‌ خانه» روبه‌رو هستیم، لازم نیست روی آن یک نگرانی «داخل‌ از‌ خانه» نیز بگذاریم.
  • به مفهوم «گروه»‌بودن و «کار جمعی» اهمیت دهیم. قرار نیست در محیط خانه، نقش پدر‌ و ‌مادر فقط مراقبت یک‌سره از کودک یا کودکان باشد. در فضای داخلی خانه نیاز به تقسیم‌ ‌کار بیش ‌از‌‌ پیش تأکید می‌شود. این مهم منجر به مسئولیت‌ پذیری‌ فردی و در انتها تعهد جمعی می‌گردد.
  • بزرگ‌ترها بهتر است یک برنامه‌ریزی روزانه با هم‌کاری کودکان تدوین کنند. این برنامه‌ریزی ممکن است، از‌آن‌ جهت ‌که طرفین در برنامه‌های یک ‌دیگر دخیل باشند، موجب پیش ‌بُرد روابط_عاطفی گردد. اگر کودک ترجیح می‌دهد مثلاً کارتون A را هر روز سر ساعت B ببیند، پیشنهاد می‌شود بزرگ‌تر هم‌پای او باشد و گاه از او سؤال بکند. به‌طور کلی این موقعیت، مورد علاقه‌ی کودکان است.
  • محیط حمایت ‌گرانه؛ منظور این است به‌ مراتب مختلف کوشش شود آن‌ها حس حمایت را در خلال دل‌گرمی احساس و لمس کنند. درباره‌ی دغدغه‌های‌ شان بشنوید، چیزهایی که ممکن است اذیت‌شان می‌کند، و تلاش کنید واقع‌بینانه آن‌ها با شرایط پیش ‌‌آمده روبه‌رو شوند و آن را بگذرانند.
    بخش قابل‌ توجهی از نگرانی‌ها زمانی ‌که به ‌زبان می‌آید و در میان‌ گذاشته می‌شود، کم‌رنگ می‌شود.
  • تا حد‌ امکان از اخبار؛ چه آن خوش ‌بینانه‌های نسنجیده و چه آن بدبینانه‌های فاجع ‌آمیز فاصله داشته باشند. این به ‌آن معنی نیست که یکهو با دست‌پاچگی و تعجیل نگذارید اخبار را تماشا کنند. گاه ممکن است رفتار بزرگ ‌سالان‌ از محتوای اخبارِ پخش‌شده نگران‌ کننده‌تر و آسیب‌زاتر در نظر کودک جلوه سازد.
  • ما شرایط را «تحمل» نمی‌کنیم، ما قرار است این دوران را در کنار یک‌دیگر «به‌ سلامت» بگذرانیم. ممکن است فشار روانیِ به‌ وجود آمده موجب شود، یکی از بزرگ‌سال‌ها بگوید ”این ده‌ روز هم بگذرد، همه راحت شویم”، کودک نباید احساس کند ما از کنار هم‌ بودن ناراحت هستیم، خیر؛ شرایط «خارج ‌ازخانه» ناراحت کننده است و همه موظف به گذر از آن با یاری یک ‌دیگر هستیم
  • یکی‌ از پرسش‌های پیشنهاد‌ شده، در ارتباط با کودکان این است که از آن‌ها بپرسیم «به نظرت ما از این دوران چه‌چیز یاد خواهیم گرفت؟» چه‌خوب است در همین وضعیت نامتعادل نیز ما به کودکان نگرشِ “موقعیت‌های زندگی یک تجربه است” را آموزش دهیم. رشد شناختی کودک، در گروِ این نگرش گاه خواهد بود. نگرشی که تاب‌آوری کودکان را نیز بالا می‌برد و در مواجهه با مسائل زندگی او را ایمن و آماده می‌سازد.

مشاوره کودک و نوجوان سرو با پیشنهادات کاربردی ویژه ایام کرونا در خدمت دوستان است.

خانه نشینی کودکان در ایام کرونا

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!