هیجان بسیار پیچیده‌تر از آن است که اکثر افراد تصور می‌کنند.در واقع هیجان٬ فعلی است که آن را انجام می‌دهیم نه یک پدیده و اثر.مانند اعمال راه رفتن و صحبت کردن که بر دیگران تأثیر دارد.

سیستم هیجان دارای بخش‌های زیادی است که احساس و ادراک و خاطرات و افکار به طور مستقیم بر آن تأثیرگذار است و موجب عدم کنترل رفتار و بدتنظیمی هیجان می‌شود.تنظیم این هیجان باعث تنظیم اعمال و رفتار و درنتیجه کاهش تعارضات آسیب‌رسان و رابطهٔ موثری می‌شود.
توجه به این نکته حائز اهمیت است که استرس و تحریک در حد متعادل٬ افراد را هوشیار و پویا نگه‌می‌دارد و باعث مدیریت هیجان و خودکنترلی می‌شود. اما زمانی که همین استرس و تحریک بالاتر از حد متعادل باشد٬ خودکنترلی کاهش می‌یابد و در سطوح بالاتر باعث عدم تفکر و تمرکز و درنتجه گریز از موقعیت آزاردهنده است که همین نقطهٔ شروع بدتنظیمی هیجان است. این عدم کنترل رفتار بسیار آسیب‌رسان است.
آسیب‌پذیری هیجانی در افرادی که حساسیت هیجانی بالایی داشته٬ زمان بازگشت به حالت تعادل را در آن‌ها کند می‌کند و موجب برانگیختگی هیجانی می‌گردد.در این حالت٬ توانایی استدلال و تفکر ناکارآمد می‌شود. فرد مدام کار‌های ناکارآمد انجام داده٬ حالت دفاعی به خود گرفته و قضاوت‌های نادرست٬ ظالمانه نسبت به او پیدا می‌کند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد روابط نامتعادل و دارای تعارض٬ موجب اختلال‌های اضطرابی٬ افسردگی و اختلالات مربوط به سلامت می‌گردد و در مقابل سلامت فردی کسانی که از تعارض اجتناب کرده‌اند احتمالاً بیشتر است.

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!