آیا آوای پرندگان شبیه  سیستم یادگیری زبان کودکان می‌باشد؟


ترجمه: عماد رضایی‌نیک

نوزادان برای ساخت کلمات(که در مرحلۀ اول به غان‌و‌غون کردن مصطلح است) از دیرباز آن‌ها را  با محبت و نوازش آغاز می‌کنند.  اما به‌تدریج، غان‌و‌غون‌های ساده هم‌چون «با-با-با»، به زمزمه‌های کمابیش پیچیده‌تر مثل «با-گو-گی» که فرایند سخت و طولانی‌تر را به‌وجود می آورد و همین مسئله موجب حدس و گمان‌های  پژوهش‌گران در گذشته شد. مطابق بر مطالعه منتشرشده در «journal Nature»‌، و یافته‌های دیگر محقیقن،  فرایندی مشابه در یادگیری زبان انسان و یادگیری آواز پرندگان وجود دارد.

 

سیستم یادگیری زبان کودکان

در این مطالعه، محققان Dina Lipkind ,Ofer Tchernichovskiبه همراه همکاران دیگر یافته‌هایی را درباره پرندگان و نوزادان به‌دست آوردند که در واقع خطاهای لفظی آواهای اختصاصی یادگیری به‌شمار نمی‌رود؛ اما در عوض، یادگیری به تغییر و تحویل بین اصوات و فرایند اتصال آن‌ها اشاره دارد. برای هر دو نوع، تحول به‌صورت اختصاصی و مجزا باید یاد گرفته شود. به‌عبارت دیگر، یادگیری بیان‌کردنِ ترکیباتِ ساده‌ای مثل «گو-گا»، به‌آسانی  و سریع برای کودک امکان‌پذیر نیست که مثلاً او بتواند به‌راحتی آن را برعکس کند و بگوید: «گا-گو».

پس، یادگیری برای صحبت‌کردن فرایندی پُرزَحمت و آرام است.

در بخش اول مطالعه، پژوهش‌گران طریقه یادگیری آوای فِنچ‌ها را دنبال کردند. به‌طور معمول، یک فِنچ فقط یک آوا بلد است و می‌داند. برای مثال، یک الگوی نوشته‌شده و تکراری که می‌تواند به‌صورت «ABC-ABC» کوتاه شده باشد. «لیپکایند» یادگیری پرندگان برای یک آوای جدید را به‌این صورت دنیال کرد که آن‌ها با ترکیب‌کردن نُت‌های شبیه به‌هم  آواهای مختلفی را به صدا در می‌آورند، مثل«ACB,ACB»  اما در فرایندی سخت و پُرزحمت. او احتمال داد که پرندگان به‌منظور هر یادگیری، به تحول جدید به‌صورت یک به یک و یا مرحله به مرحله نیاز دارند. یعنی یادگیریِ اولیه‌ی «AC»، در ادامه یادگیری «CB» و سرانجام «BA» منتج خواهد شد. که  این فرایند برای چندین هفته پیش می‌رود و به‌طول می‌انجامد. در مرحله‌ی بعد، پژوهش‌گران شگفت‌زده شدند که آیا آن‌ها ممکن است الگویی مشابه در نوزادان انسان را مشاهده کنند؟

این مهم، به تلاش برای دریافت موضوعی مشترک بین «Gary Marcus» و «Doug Bemis» از دانشگاه نیویورک منجر شد که آن‌ها  تحلیل‌هایی از یک‌سری داده‌ درباره‌ی نوزادان بین نُه تا بیست‌و‌هشت ماهه را به صورت هر دو هفته یک‌بار ثبت کردند. آن‌ها چگونگی تحولِ یک غان‌و‌غونِ تکراری ساده را شنیدند و بررسی کردند. به‌طور مثال: «ba ba ba»   یا «da d a da». و در ادامه اظهارات مرکبی هم‌جون «Ba goo gi». آن‌ها دریافتند که درست شبیه به پرندگان  کودکان نیز یک دفعه تحول زبانی‌شان شکل نمی‌گیرد. در عوض، آن‌ها به‌منظور یادگیری هر تحول زبانی می‌توانند بین هجاها جداسازی شکل می‌دهند. به‌طور میانگین، این‌طور به‌نظر می‌آید که کودکان برای مدت  پنج‌ماه اتصال از یک هجا به هجاهای دیگر را یاد می‌گیرند.

به‌قولِ «تچرنیچکوفسکی» این یک راه طولانی برای یادگیری به‌حساب می‌آید. چه برای کودکان و چه پرندگان!

منبع:

APA JournaL

November 2013

NewYork’s Hunter College

سلامت روان

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!