نخستین نکته‌ در خصوص شخصیت سالم این است که شخصیت سالم «روند» است، نه حالت بودن، «مسیر است ، نه مقصد».
تحقق خود پیش می‌رود، هیچ‌گاه پایان نمی‌پذیرد و وضعیتی ایستا ندارد.
این هدف رو به آینده فرد را به پیش می‌راند و همه‌ی جنبه‌های خود را دگرگون می‌سازد و می‌پروراند. راجرزدر این باره می‌نویسد: «تحقق خود، شهامت «بودن» و غوطه‌ور شدن در جریان زندگی است.»
افراد سالم به صورت آگاهانه و معقول عمل می‌کنند و بر روی هیجاناتی که به آنها وارد می‌شود تسلط داشته و کاملاً آگاهانه رفتار می‌کنند.ماهیت ارادی شخصیت انسان سالم نگاه به جلو دارد نه به دوران گذشته و این نگاه باعث آزادی انتخاب و عملکرد کارآمد فرد می‌شود.

انگیزه‌های انسان بالغ اساساً مستقل از دوران کودکی اوست و تنها هدف‌ها و امیدها و آرزوها و برنامه‌‌هایی که برای آینده داریم انگیزه‌ای برای پیشرفت آینده است.

وجه تمایز شخصیت انسان سالم و شخصیت بیمارگونه همین اهداف و نگرش پویا و تلاش برای آینده است.

شخصیت سالم انسان مدام به دنبال تنوع و تجربه‌های تازه و کشف چیزهای تازه است.

گاهی با شخصیت‌هایی روبرو می‌شویم که به قصد رسیدن به این تجربه‌ها و اهداف و آرزوها٬ دست به کارهایی زده که با تنش‌های فراوانی روبرو هستند و او را مدام از هدف‌ و انگیزه‌ای به هدف و انگیزه‌ای دیگر سوق می‌دهد. چراکه رسیدن به این هدف٬ احتمالا او را قانع نمی‌کند و به دنبال سطوح بالاتری از مهارت و شایستگی هستند.

و مارا به یاد این ضرب‌المثل می‌اندازد که هر چه بیشتر داشته باشی٬ بیشتر می‌خواهی.

دانش عمومی روان‌شناسی

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!